Opdat ik rein voor U verschijn

mrt 01 2008
0
0
Opdat ik rein voor U verschijn

Stil. Jarenlang ben ik stil geweest. Ik heb hier zelfs nog nooit gesproken. Geen woord kwam van mijn scherm.

Tijd. Om een oude hobby af te stoffen. Als een oude trein weer uit de doos, begin ik weer te schrijven.

Waarom? Om mezelf te ontlasten? Om u te verblijden met mijn ontlasting? De dominee zaait, de herders begieten, dus laat ik maar bemesten.

Jacobus zegt dat de tong is als het roer van een schip. Gezien het voorgaande moet ik mijn woorden beter wegen. Niet de vele woorden zijn juist, maar de juiste… Maar dat is een oud gereformeerd cliché.

Toch gebruikt God juist het onaanzienlijke. Net wat je niet verwacht. Jesaja heeft het al over een man van smarten. Ziekte was hem niet vreemd, door mensen was hij onbemind. Gehaat, veracht, bespot, gekruisigd. Daardoor gebruikt om het goede te brengen.

Vanuit de hemel daalde Hij af in ons riool. Om onze bagger op zich te nemen. Opdat ik rein voor Hem verschijn.

Zie mij dan staan- besmeurd
Door schaamte rood gekleurd
Laat m’in Uw bloed gewassen zijn
Opdat ik rein voor U verschijn

Zie Jezus staan- besmeurd
Door wonden rood gekleurd
U droeg mijn zonden en mijn pijn
Opdat ik rein voor U verschijn